Jest mi znane

Znów widzę cię, jakbyś
rodziła się na nowo.
A jaśniejesz przede mną,
cieszy mnie twoje szczęście.

Nie śpiesz się nigdzie
to co chciałaś zdobyć cennego
należy do ciebie.
Twoje wnętrze ma przepych
królestwa.

Okrutne czasy przetrwaliśmy i czeka nas
pomyślność. Przyjdzie wiosna,
ulga po zimie. Na ławce odpocznę
patrząc jak suną obłoki.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


*