Jest mi znane

Znów widzę cię, jakbyś
rodziła się na nowo.
A jaśniejesz przede mną,
cieszy mnie twoje szczęście.

Nie śpiesz się nigdzie
to co chciałaś zdobyć cennego
należy do ciebie.
Twoje wnętrze ma przepych
królestwa.

Okrutne czasy przetrwaliśmy i czeka nas
pomyślność. Przyjdzie wiosna,
ulga po zimie. Na ławce odpocznę
patrząc jak suną obłoki.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Wiersze. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


*