Wypełnić przestrzeń

A świat dzień po dniu
płynie jakby drzewa
po rzece. Są one poddane
jej prądowi i uległe
sile która sprawia, że
przepływają obok
piaszczystych brzegów.

Nie patrz na to.
Nie poddawaj się
bierności. Czas mija ale
niech coś z sobą niesie.
Zmieniajmy się na lepsze
i czyńmy coś nowego
każdego dnia.

Życie powinno dawać
coraz to więcej a nie być
obserwatorem zdarzeń.

Niech duch
tchnie w nas swoją
siłę. I podniesie ku
nowej historii.

Twórzmy więc to
co powinno być
wyjątkową częścią.

Ogrom nie powala
trzeba go wypełnić sobą.
Jak przestrzeń gotową
przyjąć szczególnie
ważne elementy.

Czas sobie dany

Pójdźmy gdzieś na łąkę
tylko po to by
we dwoje spędzać miłe
godziny.

Twoje serce milutka
jest zdrowe gdy mnie kocha
a oczy niech cieszy
każda barwa pięknego świata.

Uchyl usta i przyjmij
mój pocałunek rozkoszny.
Nie żałuj sobie gdy będziesz
czerpać ze źródeł szczęścia.

Doznania będą tak silne,
że zmysły zaczną nas mylić.
Zawędrujemy poza granice
pojmowania.

***

Każdy wschód słońca niby
do siebie podobny a dzień
układa się inaczej. Patrzeć
zaś na twój uśmiech to
widzieć piękno, które
może się zdarzyć.

Mój skarbie – cudeńko szlachetne,
oprzyj się na moim ramieniu
będzie ci lżej. Nic nie mów,
oddaj się sile miłowania,
byśmy spędzali czas na
wzajemnym poznawaniu.

Zrozum – życie jest jakby
dniem bez zachodu.
A jeśli uczestniczysz w nim
ty – okazuje się podróżą
przez wszechświat.

Popatrz jak doskonała jesteś
dopełniasz mej mocy.
Dajesz jakby brakującą część.
Rozkosz niech znów nas
otumani. Wspólnie będziemy
poznawać krainę przyjemności.